expo logo newEXPO
Opening
Dromen over Bomen
Marijke Traast-Bos

 

Tot nader bericht uit gesteld

In april en mei stelt het Kulturhus van Giethoorn de werken van Marijke Traast-Bos ten toon. Op zondagmiddag .. bent u van harte welkom om om 16.00 uur de opening van de expositie Dromen over bomen bij te wonen. Daarnaast is deze expositie vrij toegankelijk te bezoeken tijdens openingsuren van Kulturhus De Eendracht te Giethoorn.  

Marijke Traast-Bos
In 1970 heeft zij zich in de Kop van Overijssel gevestigd. Het prachtige gebied bood haar mogelijkheden genoeg om haar kunstenaarshart te beroeren. Zij beschikt over een eigen atelier en expositieruimte.
Naast tekenen heeft zij vele jaren wandkleden geweven en dit ook onderwezen aan diverse creatieve centra in de omgeving. Voor de eigen ontwerpen spon en verfde ze de garens zelf. Daar het weven van een wandkleed heel veel tijd vergt en tekenen niet altijd voldoende kleur kon geven heeft ze de schilderstechniek opgepakt als aanvulling. Nu werkt ze in alle drie de disciplines evenveel en blijf ze steeds zoeken naar de ultieme uitdaging. Ze schildert zowel figuratief als abstract waarbij bomen haar hart sneller doet slaan.

“De kracht van bomen en stammen, het meebuigen in de wind, de veerkracht van het weer omhoogkomen. Met bewondering kan ik dat volgen. Met bewondering wil ik dat gestalte geven in mijn werk in het besef dat ze een zo belangrijk facet vorm van onze mogelijkheden tot leven”, aldus Marijke.

voorkant small marijke


Marijke haar complete verhaal over deze expositie:

Dromen over bomen is voor mij me verbazen over een wereld naast de mijne. Zoals zo vele werelden rondom ons zich manifesteren. Werelden die elkaar soms raken, elkaar soms overlappen maar veelal ver verwijdert van elkaar hun eigen leven leiden. Deze verbazing projecteer ik momenteel op al het groen om ons heen en daarbij vooral op bomen. Zo vaak zijn ze het stiefkind van de menselijke expansiedrift dat het me verbaast en blijft verbazen dat er nog bomen het overleven. Het machteloze van de bomen ten opzichte van de motorzaag. Het gebruik van bomen voor gewinactiviteiten. Waaronder houtkap voor bouwactiviteiten, verwarmen van gebouwen enz. enz. Als decoratieobject langs wegen en lanen waarbij de mens uitgaat van eigen welbevinden. Tot plots blijkt dat deze verweesde bomen onvoldoende steun aan elkaar kunnen bieden, ziek worden, en daarom het veld moeten ruimen met als motto gevaar voor het menselijk verkeer.

Wij vergeten graag dat bomen in gemeenschap het beste gedijen. Dat ze elkaar ondersteunen in hun voortbestaan. Zetten we daarom bomen als enkeling in het veld dan is deze boom een kort leven beschoren. Ze ontberen dan de mogelijkheid om met elkaar te communiceren door middel van hun in de bodem verankerde wortelgestel. Met elkaar verbonden door kleine ondergrondse haarvaten, de sporen van zwammen, waardoor voedsel uitwisseling tot stand komt. Ze zorgen ook op deze manier voor het voortbestaan van hun nakomelingen. Elkaar steunen, elkaar waarschuwen en elkaar verzorgen. Zo boeiend en prachtig dat dit zo heel dicht bij onze leefwereld gestalte krijgt. Het raakt me en daarom wil ik dit graag verbeelden op vele manieren en in vele technieken overdragen. Dat geeft me inspiratie om objecten te maken, schilderijen te schilderen of tekeningen te tekenen of kleden te weven. Deze emoties wil ik graag met u delen.

Bomen vormen een voor mij een onlosmakelijk deel van onze leefwereld. Ze zijn de zuurstof machines van onze wereld. Reguleren grote temperatuurpieken over de gehele aarde. Zonder hen zou het voor de mens niet mogelijk zijn adem te halen. De waardevolle bijdrage aan onze leefwereld is behoorlijk onderschat. Om aarde en klimaat leefbaar te houden voor alle organismen is het noodzakelijk om met meer aandacht de bomen te koesteren en hen een leefbare omgeving te blijven bieden. Zonder zuurstof gaat ook het mensenras ten onder. Voor mij een inspiratiebron om me te blijven verdiepen in de wereld van de bomen. Deze verdieping en bezorgdheid te uiten in mijn werk als beeldend kunstenaar.

Bomen vind ik prachtig in al hun verscheidenheid. Aangepast aan klimatologische omstandigheden weten ze zich te handhaven en bieden ons verkoeling, schaduw en de mogelijkheid te leven. In leeftijd overtreffen ze ons vele malen. Houden stand in extreme omstandigheden, veren op na gewelddadige aantastingen en overleven. Alleen menselijke activiteit is een grote bedreiging voor hun voortbestaan. Niet de stormen die passeren of de zeeën van water en vuur. Daar heeft de natuur wel een antwoord op maar op het menselijk handelen niet.

De kracht van bomen en stammen, het meebuigen in de wind, de veerkracht van het weer omhoogkomen. Met bewondering kan ik dat volgen. Met bewondering wil ik dat gestalte geven in mijn werk in het besef dat ze een zo belangrijk facet vormen van onze mogelijkheid tot leven.